|
ماه کنون آرام و آرام
نغمه شب می نوازد
ماهتاب رنگ جنون را
بر سرم خوش می دواند
در دلم مستی و مستی
آتشی سوزان فشاند
موج رقص انگیز مویت
بر گمان طوفان نشاند
من کنون خاموش و خاموش
سر به دامان تو دارم
گرمی دست نوازش
دست جانم می سپارم
عطر آن باغ پر از گل
یاد من کرده فراموش
چون که این عطر نفس ها
می کند شراب٬ مدهوش
چشم من در شب چشمت
چون اسیری پای بسته ست
این اسیر راه گریز را
در جهان خویش بسته ست
عشق من! بشنو که این دل
شیشه شب را شکسته ست
در طلوع نوری چون تو
دست بند غم گسسته ست
عشق من! بشنو که از جان
با تو٬ من زمزمه دارم:
تا که هستم٬ با تو هستم
هرچه دارم٬ از تو دارم
------------------------------------
فربد٬ تهران٬ ۳۰/۳/۱۳۸۷
|
