خاطراتی همه دور،

که شده خاک درین سینه گور...

قلبی از جنس بلور

می شکند در دل این خلوت کور...

و تو ای سنگ صبور!

می کنی از پس این درد، چه آسوده عبور!

می کنم فاصله ها باز مرور...

آه! چه دوری تو، چه دور!

------------------------------------------------

فربد، تهران، ۲۷/۴/۱۳۸۷

فکری که با اندوه همراه بود.

نوشته بود: "نسلهای محکوم به صد سال تنهایی٬ فرصتی برای زندگی دوباره در روی کره

زمین نخواهند داشت."

به این فکر افتادم که در لحظه مرگ٬ از زندگی ای که کردم چقدر راضیم؟

چه کارهایی به ذهنم می رسه که می تونستم انجام بدم و انجام ندادم؟

بیاین راجع به این جمله از گابریل گارسیا مارکز کمی فکر کنیم.

شاید دیدمون درباره زندگی کمی بازتر بشه...

یکی از فواید داشتن مشاهیر ادبی بسیار ، این است که ما در روزگارانی که احتیاج شدید به نام برای نامگذاری خیابانها و اتوبانهای خودمان داریم، کم نیاوریم. اصولا مشاهیر به همچین دردی می خورند و دیگر هیچ.

از نام مشاهیر(و در پاره ای از اوقات از تخلص آنها فقط) برای نامگذاری بسیاری از نامها می توان استفاده کرد. اولین و رایج ترین استفاده از مشاهیر ، استفاده از نام آنها برای نامیدن خیابانها و اتوبانهاست. شما خود بنگرید و ببینید که اتوبان رز زیبا تر است یا اتوبان آیت الله صدر؟ خب قطعا می گویید اتوبان رز، ولی شما به نکته فرهنگی بودن این کار توجه نکرده اید. وقتی نام یکی از مفاخر ملی نام اتوبان بشود علاوه بر اینکه به ساکنان خود ایران زمین فرهنگ تزریق می کند، باعث نمایاندن این فرهنگ به ساکنان دیگر نقاط از کره خاکی می شود. حالا چه جوری اش را بیخیال شوید، ولی مطمئن باشید تاثیر خواهد داشت. شهرداری یا نمی دانم مسئولان ذیربط برای کاهش جرائم و افزایش فرهنگ ملی نام بعضی از نقاط اعتیاد خیز و قتل پرور از تهران را به نامهای مولوی و ناصر خسرو تغییر داده اند تا از افزایش جرائم جلوگیری کنند و خود این اقدام خط مشی برای دیگر کشورها خواهد بود.

 : > ادامه مطلب.

اولین حرف های من :

فکر کردم راجع به یکی از مهمترین چیز ها یعنی سکوت باید یه چیزهایی بگم ...

لازم نیست همه جای حرف من رو بفهمی . من همیشه گنگ بودم . یعنی شاید خواستم که باشم. چون سکوت یعنی گنگ بودن. یعنی تو می تونی هر چیزی رو جاش بزاری . یعنی یه روباه پیر !

سکوت یعنی بازی را بازی نکردن ...

سکوت یعنی تمام شدن ...

سکوت یعنی همه چیز را خریدن ...

سکوت یعنی درست لمس کردن ...

سکوت یعنی جایی که همه چیز نابود میشود و بعد دوباره از نو متولد می شود.

سکوت هزاران شکل به خود گرفته است. سکوت بنا به گفته هایدگر شکل اصیل کلام است.فقط کسی می تواند سکوت کند که بتواند حرف بزند !

بوی جوی مولیان آید همی             یاد یار مهربان آید همی
ریگ آموی و درشتی های او           زیر پایم پرنیان آید همی
آب جیحون از نشاط روی دوست      خنگ مارا تا میان آید همی
ای بخارا شاد باش و دیر زی            میر, زی تو شادمان آید همی
میر, ماه است و بخارا آسمان          ماه سوی آسمان آید همی
میر سرو است و بخارا بوستان         سرو سوی بوستان آید همی 

نغمه شب می نوازد

ماهتاب رنگ جنون را

بر سرم خوش می دواند

در دلم مستی و مستی

آتشی سوزان فشاند

موج رقص انگیز مویت

بر گمان طوفان نشاند

من کنون خاموش و خاموش

سر به دامان تو دارم

گرمی دست نوازش

دست جانم می سپارم

پرده افتاد
صحنه خاموش
آسمان و زمین مانده مدهوش
نقش ها ، رنگ ها ، چون مه و دود
رفته بر باد
مانده در پرده گوش
رقص خاموش فریاد

 
پرده افتاد
صحنه خاموش
وز شگفتی این رنگ و نیرنگ
خنده یخ بسته بر لب
گریه خشکیده در چشم

به ستوه آمدم از این شب تنگ

دیرگاهی ست که در خانه همسایه من خوانده خروس

وین شب تلخ عبوس

می فشارد به دلم پای درنگ.

خواهم آمد، و پیامی خواهم آورد.

در رگ ها، نور خواهم ریخت.

و صدا خواهم در داد: ای سبد هاتان پر خواب! سیب

                               آوردم، سیب سرخ خورشید.

----------

از سهراب سپهری

چه اسفند ها...آه!

چه اسفند ها دود کردیم،

برای تو ای روزهای بهاری

که گفتند این روز ها می رسی،

از همین راه !

-----------

پی نوشت:

شعر از قیصر امین پور هست. توی اصلش به جای کلمه ی بهاری، اردیبهشتی هست. من عوضش کردم.